Lieve mensen,

Ooit, heel lang geleden, gingen Tineke en ik op vrijdagavond dansen bij Dansschool Evert Casteleijn in Leiden, dat was toen een dansschool voor de Rooms Katholieke Welopgevoede Jeugd, vandaar dat wij er ook welkom waren.

Het ging er altijd heel officieel aan toe daar, onder leiding van de scherpgestemde Casteleijn, met nette buigingen bij het ten dans vragen en een reverance na de dans.
Er werd stijlvol en vooral netjes gedanst, niet te "close" en ook weer niet te ver van elkaar.
Bij de tango mocht het wat dichterbij, bij de engelse wals ietsje minder en bij de jive mocht je zelfs even weg van je partner!
Ook heel ouderwetse dingen als de "Valeta" of de "Quadrille des Lanciers" leerde je daar toen.
Je kwam daar dus om te dansen, dat was een serieuze zaak, niet voor wat anders.
Aardige jongens en leuke meisjes was het motto, alles héél netjes, maar soms....

Soms bij het vrij dansen, na de obligate lesstof, schoot Casteleijn uit de slof en werd er een ander plaatje opgezet, en werd er ietsje "geslepen", zoals het vakjargon toen heette, je mocht dan ietsje te dicht op elkaar en iets te langzaam.

Eén van plaatjes die ik me herinner is Elvis Presley's "Puppet on a string", op You Tube kan je dat nog steeds horen.
hier dus Puppet on a string , nu klinkt dat nogal zoetjes, maar toen waren we niet zo wild, al spookte er soms méér in onze hoofden, dan Evert Casteleijn en onze ouders netjes vonden.

Na afloopvan de danslessen, liep je dichtbij elkaar naar het busstation, ergens onderweg, dronk je nog een kopje koffie, maar dan onverbiddelijk de bus in naar huis.

Tineke en ik namen afscheid "in de stal" onder papa Onderwaters huis.
Hij had ons meestal gehoord, dus als het naar zijn zin lang genoeg had geduurd en wij net een beetje (te) warm werden, kwam'ie quasi onschuldig kolen scheppen voor het fornuis, of even de verwarming bijstellen.

Hier in Randers, niet ver van ons vandaan, wordt een Elvis museum gebouwd, een "Graceland", aan de rand van een slaperige provinciestad in Denemarken.

Vanmorgen hoorde ik iets daarover op "Radio Randers", maar mijn gedachten gingen een héél andere kant op, zoals jullie hebben gelezen.

Liefs uit slaperig Randers

Hans en Gerda