Bramen.

Ik zag ze van de week hier in de supermarkt.

Een mooi plastic bakje met bramen, die hier "brombaer",heten, wat dan weer klinkt als "brombeer". Het stond trouwens op het reklame-bordje, en dat was nodig ook, want ze zagen er zo anders uit, dan ik gewend ben. Ze glommen zo, alsof ze met glanslak waren bespoten. Maar dat "ken niet waar weze" want er stond "ekologisk" op en zo'n keurmerkje op en dan dien je te geloven.

De bramen die ik ken zijn niet zo glimmend zwart, die lijken meer bedauwd, met zo'n lichte waas erover. Mintens één keer per jaar, in de nazomer als de bramen rijp waren, ging ons hele gezin een zondag, uiteraard na de hoogmis, er op uit, op de fiets netjes twee aan twee, het duin in en bramen plukken.

Pa, die inspekteur bij de zuiveldienst was, "melkcontroleur" gewoon gezegd, fietste voor dat werk overal rond en wist dus, in ieder geval naar eigen zeggen, precies waar en wanneer de bramen rijp waren.

Soms had ik het gevoel, dat ie overal waar ie kwam, had rondgebazuind, waar dat was, zodat net de zaterdag ervoor alle bramen al geplukt waren.

We werden uitgerust met conservenblikjes, die we, indien vol geplukt, konden legen in een emmer. We bewogen ons uiterst voorzichtig tussen de duinbramen. Toendertijd droegen jongens nog korte broeken en meisjes rokken met kniekousen daaronder, of zelfs sokken. Je kunt je voorstellen wat dat tussen bramenstruiken oplevert. Geschramde benen, handen en armen, maar de oogst was rijkelijk en de bramen heerlijk.

Mams was de dagen erna druk met het maken van bramensap en ditto jam. Wij konden trots onze schrammen tonen aan vriendjes en vriendinnetjes, en in de klas trots vertellen : wij hadden bramen geplukt in het duin!

Gerda heeft hier in huis nog steeds een voorraadje potten, één daarvan hebben we laatst open gemaakt, Er stond "brombaer 1992" op. Haar man had ze destijds geplukt, toen het met het vissen niet erg wilde lukken.

17 jaar oude bramenjam, het smaakte heel erg bekend, net zoals mijn moeder die maakte, heerlijk dus en met pitjes tussen de tanden.

Het is weer bramenseizoen, er op uit dus, de natuur in, allemaal, en het hoeft niet in korte broek (rok, broekrok) met sokken!

Groeten uit Denemarken,
waar je ekologische glanzende bramen in de supermarkt kunt kopen; wij hoeven dus niet!

Hans en Gerda