Meer bewegen, gezonder voedsel.

Het is me wat, nu moeten we weer 7 minuten per dag traplopen omdat het zo goed is voor mijn hart. Ik moet al twintig minuten per dag wandelen en ook nog eens een uurtje fietsen. Als ik opsta moet ik natuurlijk mijn rek- en strekoefeningen doen voor mijn rug en, om mijn geestelijke vermogens op peil te houden moet ik per dag ook nog eens minstens acht sudoku's invullen of iets anders geestelijks ingewikkelds doen.
Om cultureel bij de tijd te blijven moet ik regelmatig musea (65+ kaart!!!) bezoeken en een goed boek lezen.

Het schijnt zelfs zo te wezen, dat je je ogen kunt trainen door maar regelmatig te lezen. Ik lees danook elke morgen trouw mijn ochtendblad, niet omdat ik een beetje op de hoogte wil blijven van wat er in de wereld gebeurt, maar uitsluitend om mijn ogen te trainen. Het heeft tot nog toe weinig geholpen, ik draag nog steeds een bril en soms kan ik iets niet eens lezen vanwege al te kleine lettertjes. Mijn oogarts heeft mij verzekerd, dat er in de toekomst ooit een grauwe staar operatie nodig zal zijn.
Voorlopig heb ik het nog vertikt om naar de bibliotheek te gaan en een grote-letter-boek te lenen.

Daarnaast moet ik ook nog heel gezond eten, ik mag bijvoorbeeld niet naar McDonalds. Nou is dat geen probleem want het voedsel daar vond ik toch al niet om te pruimen, maar toch...
Soms een heel enkele keer, als Gerda en ik beiden geen zin hebben om te koken, halen we wel eens een pizza bij "Lille Alanya" (Klein Alanya), eigenlijk valt dat iedere keer een beetje tegen en natuurlijk is het ongezond, maar toch trappen we er weer in.

We moeten ook fruit eten, minstens 600 gr. per dag, heeft een of andere goochemerd uitgerekend. We eten dus appels, peren, bananen, sinaasappels tegen de klippen op, om de dunne van te krijgen.

En dan heb je nog zoiets, vezels, we moeten vezels eten, "fiberstof" heet dat hier. Eigenlijk zouden we sinaasappels en bananen met schil en al moeten eten, maar dat kan natuurlijk niet, want die zijn bespoten en dat is al heleml verkeerd.
Gerda is een "lapjes"-mevrouw, ze heeft een kast vol met stukken textiel, waar ze ooit nog eens iets van wil maken. Vezels genoeg dus, maar het gaat ons toch ietsje te ver om die kast leeg te eten.

Het meest populaire ontbijt in Denemarken schijnt nog altijd havermout te zijn. Maar ook daarmee gebeuren wonderlijke dingen.
Dinsdagmorgen, half negen, was er een persbericht dat havermout kankerverwekkende stoffen zou bevatten als acrylamido-dinges-of-zo. Een "bromatoloog" (wij noemen dat gewoon voedingswetenschapper) in een of ander universiteitslaboratorium zou dat onderzocht hebben.
Om half twaalf was er een persbericht van de arts-deskundige van de Deense kanker-patienten-vereniging dat havermout juist heel gezond was en dat het juist werd aanbevolen als gezonde voeding.
Mijn ochtendblad adviseerde iedereen, die dinsdag tusssen half negen en half twaalf, in de gevaarlijke periode dus, havermout had gegeten om toch maar zijn/haar arts te raadplegen.

Wij lopen geen gevaar, we houden niet van havermout. We hebben beiden als kind iets te lang gekookte havermoutsepap gegeten, die zo'n weeg zoete smaak had gekregen. Ouderen onder mijn lezers zullen zich de "Gluton"-smaak herinneren.

Toen was de wereld nog niet zo ingewikkeld. Mensen aten gewoon wat de pot schafte en geen gezeur met vitaminen, vezels, links- of juist rechtsdraaiende melkzuren, al of niet verzadigde vetten en omega-3-dingessen. En melk moest nog gewoon "vol" gedronken worden, niks afgeroomd of van die waterig-blauwe magere melk.

Groeten uit een ongezond, maar leuk Denemarken,
Hans en (Hilsner fra) Gerda.