Lieve mensen,
Het was pas op zondag dat we ontdekten dat zaterdag "non-koop"-dag was.
Het was de bedoeling dat we allemaal één
dag per jaar onze consumptie-waanzin afzwoeren en eens één keer een hele
dag niets kochten!
En precies die zaterdag maakten Gerda en ik ons stads-winkel-rondje en
hadden we natuurlijk net van alles gekocht, van
rendierbout, eksotische peperkoek en veenbessejam tot en met badzout en
de nieuwste voedende kruidenshampoo, want aan die kaalheid
van mij dient ook eens iets gedaan.
Met volgepakte plastic tassen
uitpuilend rondom het lijf konden we dan als pakezels de
gelukkig gevonden parkeerplaats weer opzoeken.
Inmiddels waren alle
lampjes in de stad ontstoken en alle etalages nodigden uit om
onze honger naar "Julegaver" (kerstcadeautjes) te stillen.
De schaamte kwam dus de zondag daarna pas en daarmee ook onze eko-angst.
Want dat is de nieuwe ziekte, we zijn niet meer alleen bekommerd om onze
eigen portemonnee, maar we behoren ook
bezorgd te zijn over de steeds voortschrijdende opwarming van de aarde
en de stijgende zeespiegel en de overstromingen in
Bangla Desh, de wegsmeltende Groenlandse ijskap en roken mogen we ook al
niet meer.
Je laat de kraan niet meer lopen als je je tanden poetst, voorzichtig
druk je op de "half"-knop als je op het toilet alleen een kleine
boodschap had en dan nog zijn we beangstigd door de toch nog flinke
hoeveelheid water die bovenop ons eigen water komt.
Je mag niet langer onder de douche staan dan nodig, zelfs niet met die
zalige bodyshampoo die je net kocht.
Je gebruikt het bad zo min mogelijk en rijdt geplaagd door schuldgevoel
in je autootje. Je mag absoluut niet vliegen, althans zo min mogelijk en
moet in eigen land (op de fiets) met vakantie.
Van de zon moet je dan
maar genieten via de fotoos in de vakantiebrochures en een zonnetje pikken
in het "solcenter" (zo'n hoogtezon-bruin-brand-instituut) is natuurlijk
uit energiebesparingsoverwegingen helemaal taboe.
En al die vakantie brochures, waar je je zonnehonger dan maar mee
bevredigt, zijn gedrukt op van dat glanspapier
en zitten dus vol met enge chemicaliën en veel uitgeroeide bomen en bossen.
En die plastic coating is natuurlijk al helemaal uit den boze.
Je behoort eigenlijk gebruik te maken van het onregelmatig rijdende,
propvolle en naar mensen stinkende openbaar vervoer. (Valt het jullie ook op hoeveel verschillende lichaamsgeuren er
eigenlijk zijn. Sinds er minder gerookt wordt in den lande, lijkt mij
dat duidelijker)
Maar ja, we zagen op TV een reportage van de miljonairsbeurs in Moskou.
We zijn toch maar zo verstandig dat we niet in een benzine slurpende
luxe Mercedes rijden.
We hebben geen privé jet gekocht, zelfs geen klein leuk gekleurd
helicoptertje, we hebben geen Maserati, zelfs geen Porsche,
we rijden in een Toyota Corolla, want we sparen echt het milieu, zij het
met eko-angst, want er was ook op TV een reportage over de droogte
in Centraal Australië en daar "ken je toch niet mee spotte".
Bezorgde groeten uit Randers,
bekymrede hilsner fra
Hans en Gerda