Jan van Duijnhoven.

Op 4 juli 1847 trouwen Jan van Duijnhoven en Petronella Snoeks. Hij is dan 28 en zij is 29. Jan werkt bij het Hoogheemraadschap Rijnland en hij werkt bij de sluizen van Spaarndam.

In 1847 biedt zich een nieuwe mogelijkheid aan. Jan kan stoker worden op een van de nieuwe gemalen, die de Haarlemmermeer zullen gaan droogmalen.

Na jarenlang (eeuwenlang?) touwtrekken, uitstellen en zoeken naar geld, is het eindelijk gelukt om het plan van droogmaking van de Haarlemmermeer van de grond te krijgen.
Het laatste zetje kwam doordat twee stormen in 1836 Amsterdam en Leiden ernstig bedreigden.

In 1837 wordt het wetsontwerp van Koning Willem I in het parlement goedgekeurd met 45 tegen 5 stemmen en is de geweldige som van ruim 8Ĺ miljoen guldens beschikbaar.
Drie stoomgemalen zouden "de Meer" gaan leegpompen. Met de bouw van de "Leeghwater", bij de Kaag, werd begonnen in 1845; de bouw van de Lijnden (bij Badhoevedorp) en de Cruquius (bij Haarlem) begon in 1847.

Als (hoofd)machinisten werden Engelsen aangesteld, overig personeel waren Hollanders.

Jan van Duijn­ho­ven werd sto­ker op het ge­maal Leegh­wa­ter bij de Kaag. Het echt­paar ver­huis­de naar War­mond en Jan stook­te. Een­vou­dig zal het niet ge­weest zijn.
In­spec­teurs van het Hoog­heem­raad­schap Rijn­land mel­den nog­al wat vecht­par­tij­en en dron­ken­schap. De hy­giŽ­ni­sche om­stan­dig­he­den wa­ren slecht, niet ver­won­der­lijk in de ne­gen­tien­de eeuw. En al he­le­maal niet als je als je be­denkt hoe de Haar­lem­mer­meer in de loop van vier jaar lang­za­mer­hand droog loopt.

In 1848 wordt Jan en Pe­tro­nel­la's eerste zoon in War­mond geboren. Plot­se­ling in maart 1849 wordt Jan ziek, hij sterft 11 maart 1949, de doods­oor­zaak zo meldt de over­lij­dens­akte is typhus.
En dezelfde in­spec­teurs mel­den meer ge­val­len van tyfus en zelfs cho­lera. De slechte hy­gi­e­ni­sche om­stan­dig­he­den eisen meer tol.
Zeven maanden later , oktober 1949 bevalt de 31 jarige weduwe Petronella van nog een zoontje, ze woont inmiddels weer in Spaarnwoude.


Maandagavond jonstleden reden Gerda en ik samen met mijn zus Co langs de Ringvaart van de Haarlemmermeer, langs het gemaal Leeghwater, het was mooi weer, de Kaag en omgeving is nu een watersport centrum, het zag er daar zo vreedzaam en gezellig maar vooral rijk en welvarend uit.
We zaten stil in de auto, onze gedachten bij mijn broer Bert, die juist vorige week donderdag, 5 juli 2007, na een aantal hersenbloedingen, is overleden en dinsdag werd gecremeerd.
Mijn gedachten gingen daar ook even uit naar die andere van Duijnhoven, die precies 160 jaar eerder trouwde.


Hans