Lieve mensen,

Eindelijk dan is het begonnen te regenen in Denemarken, weliswaar niet zo hard als in Nederland, maar toch...
En net als het begonnen is te regenen is ook de Randers Feestweek begonnen.
Dat betekent o.a. dat er een grote feesttent staat op een van de grasvelden hier in de stad, waar een aantal mensen onder het genot van keiharde pop-muziek zich een flink stuk in de kraag drinkt. De plaatselijke politie waarschuwt bij dat soort gelegenheden steevast voor versterkte alcohol controle, maar daar laten veel Denen en dus ook Randrusianeren (ja, zo heten wij!) zich niet door weerhouden.

Vanavond (zondagavond) zijn wij naar een van de vele kerken in deze stad gegaan en hebben daar een concert van een OekrÔens koor uit Kiev beluisterd.
Want dat soort kulturele "uitspattingen" zijn er ook met de Randers Feestweek. Die russen kunnen wel zingen, breed gedragen melodieŽn met bijna eindeloze herhalingen, die toch steeds weer een beetje verschillen. Heel brede accoorden en volstrekt onverstaanbaar.
Alleen "Gospodi pomiloej" heb ik vanavond wel vijftig keer gehoord en toevallig weet ik dat dat "Heer ontferm u" betekent (en dat is danook precies het enige russisch dat ik versta, nou ja "njet" en "da" en "towaritsch", dat kameraad betekent, maar dat is nu verleden tijd!).
Als de muziek van een land, ook dat land en het volk zelf weerspiegelt, dan weet ik waarom Napoleon met zijn legers en een goeie honderd jaar later ook Hitler, met de Blitzkrieg-armee zich te pletter liepen in en op dat wijde land.
Het is muziek van een wijdsheid en onverzettelijkheid waar je u tegen zegt. Het is toch merkwaardig dat beelden boven komen als je muziek hoort. Altijd als ik bijvoorbeeld het vioolconcert van Tsjaikovski hoor, krijg ik beelden van uitgestrekte bossen, zonder einde.

Over muziek gesproken, gisteren, zaterdag dus, hield de bibliotheek hier uitverkoop. Voor Gerda een gelegenheid om wat nieuwe pianomuziek op te doen, die ze nu danook braaf zit te oefenen.
Zelf is ze daar niet zo enthousiast over maar ik vind dat het nogal meevalt.
En, sommige van mijn lezers weten dat ik in Rheden al, bezig was een luit te bouwen, die ik hier heb afgemaakt.
Laat ik nou gisteren bij die bibliotheekverkoop een uitgave van het "Luitboek van Lyon", van een volstrekt onbekend Hongaars componist, Valentin Bakfark (1506-1576), tegenkomen. Het zal nog wel jaren duren voor ik die muziek kan spelen, maar je moet wat hebben om naar te streven.
Het is in ieder geval voor mij een aanleiding om eindelijk mar eens te beginnen, heel eenvoudig natuurlijk en dat is al moeilijk genoeg. Dan is internet toch wel lekker, want daar vond ik een "site" voor absolute beginners.

In 2035 geven we, beiden zo'n honderd jaar oud, bij leven en welzijn een gezamenlijk concert. Jullie allemaal zijn bij deze uitgenodigd!


Groeten vanuit een feestelijk Randers,
Hans en Gerda