Lieve mensen,
Het is alweer eind februari. Vorige keer schreef ik dat Denemarken al een beetje naar voorjaar rook, nou ja, nu ligt er een laag sneeuw, dus "De winter is (nog niet) vergangen"
Gerda heeft het breien herontdekt. Ze heeft twee breimachines, waarvan er minstens een goed werkt (de ander ligt ergens ingepakt, ik heb eens in de gebruiksaanwijzing gekeken en dat lijkt een nog ingewikkelder gevaarte). Niettemin breit ze een trui voor mij "met de hand". Het garen waarvan die trui gebreid wordt, lijkt niet geschikt voor de machine... Ondanks de jicht gaat dat toch in een behoorlijk rap tempo. Ik hoor bovendien geen klachten van Gerda over haar vingers. Ze is overigens gestopt (of nagenoeg gestopt) met jichtmedicijnen, die geven toch teveel maag- en darmbezwaar.

We kijken hier regelmatig BVN TV, dat is het TV programma van de Nederlandse wereldomroep, dus we blijven goed op de hoogte van het Nederlandse nieuws, bijvoorbeeld dat het ook bij jullie sneeuwt.
Gerda leert daar een heleboel Nederlands van, af en toe vraagt ze wat een woord dan wel betekent. Een van de woorden, die ze prachtig vindt is "bovendien", ze weet uiteraard wat het betekent, maar ze vindt het zo mooi klinken. In de auto luisteren we regelmatig naar een CD van Ramses Shaffy. Gerda vindt nu ook de Nederlandse taal zo mooi klinken (mooier dan het Deens?) Het blijft overigens moeilijk zoiets als "huil, lach, bid, werk, .. en bewonder" uit te leggen. Ze verstond de woorden wel, maar niet de betekenis van het hele lied.
Datzelfde heb ik uiteraard met liedjes in het Deens. Af en toe luisteren we ook naar een CD met de "Danske Sangskat", daar heb ik weer hetzelfde, je hoort de woorden wel maar het geheel ontgaat je (nog). De Denen zijn overigens heel trots op hun liederen, ik vind de meeste nogal overdreven romantisch, maar ja, wie ben ik eigenlijk... Ik mag me daar niet mee bemoeien, vindt ook Gerda.

Er is hier een heel populair groepje van drie artiesten, die samen een soort cabaret voorstelling doen, "Linie tre" heet dat ("Linie tre" is "Lijn drie"). Dit jaar vieren ze hun 25-jarig jubileum. Vanmorgen las ik in de krant dat ze al 25 jaar hetzelfde soort programma brengen. Wij, Nederlanders, zouden dat wat weinig creatief noemen, maar de Denen zijn er trots op, dat een succes-formule na 25 jaar nog steeds werkt! Een van de succesnummers is al die jaren al een parodie op de Deense koningin. Een beetje voorspelbaar en ook een beetje al te makkelijk. De Deense koningin rookt als een ketter (vergeef me de voor ketters oneerbiedige vergelijking), heeft artistieke pretenties, schildert, ontwerpt etc. en is niet bepaald "mooi".
Haar man is een Franse prins, die nog altijd een wijngaard met bijbehorend "chateau" in Frankrijk heeft. Hij is in zijn hart nog altijd wijnboer en daar ziet hij ook naar uit. Daarbij komt dat zijn Deens, wat de uitspraak betreft, beslist niet vlekkeloos is. Zoals Bernhard nog altijd Duits-Nederlands spreekt, spreekt hij Frans-Deens.
Uiteraard dankbare gegevens voor en parodie. Maar na 25 jaar een beetje teveel van het goede, denk ik. Het publiek, dat naar de jubileum voorstelling komt (de voorstelling in Randers is al maanden uitverkocht!), vinden het nog steeds prachtig. En wat ik ervan op TV heb gezien, hebben ze nog een gelijk ook.

Groeten uit een prachtig Denemarken,
Kaerlig hilsen fra Gerda,
Hans.