Lieve Mensen

Het is alweer de eerste december. De Sinter­klaas­drukte is bijna voorbij. Ik hoop dat jullie alle­maal erin zijn geslaagd om de juiste cadeaus te geven en straks te ont­vangen. Hier wordt uiteraard niets aan Sinter­klaas gedaan. Het is hier alles "Jul" (uit te spreken als "joel") wat de klok slaat. "Jul" klinkt al oud heidens, maar van enige reli­gieuze ( of diepere) bete­kenis is misschien nog minder sprake dan bij het oud ger­maanse winter­feest. Ook hier is alles knap ver­com­mer­cia­li­seerd, de reklames vliegen je om de oren, het ene cadeau nog duurder en uiter­aard beter dan het ander.

Voor het eerst zal Gerda (en ik in haar voet­spoor) de Kerst­avond niet samen met haar doch­ter en de klein­kin­deren door­brengen. Dit jaar hebben wij de stoute schoenen aange­trok­ken en gaan we ervan­door met de feest­dagen. We gaan een dag of veer­tien naar Tsjechië, in een hotel in Mari­anzke Lazne, vroeger heette dat Marien­bad. Zo'n ouder­wets "Kurort" uit de tijd van de "Kai­ser­liche und Kö­nig­liche Monar­chie". Voor­zover wij kunnen zien op inter­net en ook via pers­berich­ten hebben gelezen, zijn de veel van de hotels schit­terend geres­tau­reerd en is er weer ouder­wetse luxe. We zijn erg benieuwd en ook een beetje gespannen. Gerda was een beetje bang dat haar doch­ter dat niet zo goed zou opnemen, maar die vond het een "glim­rent" idee. (zo leren jullie nog wat Deens ook tussen­door, "glim­rent" bete­kent uiter­aard schit­terend, maar dat hadden jullie al geraden natuur­lijk.)


We hebben het zo druk als kleine baasjes!

Zaterdag hebben we meegewandeld met de Deense Natuur Beschermingsvereniging in de "Vorup Eng". Kenners onder jullie weten dat wij in Vorup wonen, nu is dat een deel van Randers geworden, maar ooit was het een zelfstandig dorpje. Tussen Vorup en Randers ligt nog steeds een moerasachtig gebied, dat nu als lokaal natuurgebied beschermd zal blijven. Een heerlijke wandeling, veel vogels, maar ver weg. Je weet, plantenliefhebbers zeggen "hier staat ie", vogelaars zeggen "daar gaat ie" en dat is altijd toch een stuk lastiger.

Zondagavond zijn we naar Horssens gereden. Daar was een ballet-dans-opvoering van de Carmina Burana. Een Tsjechische (ja, ja!) opvoering met een kompleet symfonie-orkest, een groot koor, solisten en vele fantastische kostuums, vuurwerk en nog veel meer. Teveel om te verstouwen en zeker om na te vertellen. Maar wel een fantastische belevenis.

Maandag zijn we samen naar Aalborg gereden. Daar liggen familieleden van Gerda begraven en het is de gewoonte in Denemarken dat graven worden versierd in de kersttijd. Dennegroen wordt uitgespreid over de grafplaats er worden kerststukjes neergezet en tijdens de kerstnacht branden er lampjes op de graven.

Gisteren, dinsdag dus, was onze "tekendag". We zijn hier eerst een paar weken op een akwarelkursus geweest en nu zijn we aan het portrettekenen. Heel langzamerhand begint het iets te lijken. Soms kunnen zelfs anderen herkennen wie we hebben getekend! We hebben trouwens een heel enthousiaste docente, die ons echt aan het tekenen krijgt en nog zo dat we het leuk vinden ook. Het is eigenlijk net als bij zwemmen, de aktiviteit is leuk, de overkant interessert je minder.

Mensen, als jullie ons hadden willen bellen met onze verjaardagen, tijdens de kerst of met oud en nieuw, helaas, we moeten jullie teleurstellen, we zullen niet thuis zijn.

Ik maak alvast van de gelegenheid gebruik om jullie allemaal heel fijne dagen toe te wensen, een goed uiteinde en een "glimrent" begin in het nieuwe jaar



God Jul og Godt Nyt Aar
Hans en Gerda.